Youri’s Avontuur met de Poolse SF en Anti-terreur Eenheden

Lees het onderstaande verhaal van Youri. Youri bezoekt regelmatig een training bij SoldierFit en is een zeer bekwame KravMaga instructeur. Youri is actief voor ContactCombat het KravMaga Instituut in Nederland. Volgens Youri hebben de trainingen van SoldierFit hem enigszins kunnen voorbereiden voor de verschrikkingen die hij onderging in Polen.

In zijn eigen woorden: “Op het moment dat ik het echt niet meer trok, dacht ik aan de SoldierFit trainingen”. Behalve dit enorme compliment, vinden wij zijn verhaal interessant genoeg om met jullie te delen.

Veel leesplezier!

“5225’22.08″N, 1927’50.594″E en onder leiding van Poolse Speciale Anti Terreur eenheden en KMG-Experts

Hier moet ik heen! Bovenstaande coördinaten liggen midden in Polen op ca. 13 uur rijden van Den Haag. Vrijdagavond weggereden en zaterdagochtend aangekomen met 2 uur slaap in m’n mik. Na de door mijn Nederlandse kenteken veroorzaakte verwarde blikken van medecursisten en leidinggevende volgde een leuke kennismaking met ca. 70 gelijkgestemde en de een x aantal instructeurs.

Eerste gevoel was erg goed, goed georganiseerd, professionele mensen die ondanks dat ik de enige niet Pools sprekende cursist was mij de essentiële informatie duidelijk konden maken zoals het safe-word “Pocahontas” voor als een cursist direct wilde opgeven, de daarnaast aansprakelijkheid, risico’s en verzekering-gegevens etc.

Het thema was “Hostage Survival” een echte SERE-training (Survival Evasion Resistance en Escape)

Een half uur na aankomst ging iedereen de bus in, eten, drinken warme kleren mee etc. op naar de basis waar dit spektakel zou plaatsvinden. Tenminste dit dachten we, na 10 minuten werden we klemgereden door een groepje gemaskerde mannen, ik telde er 4. Niet dat het uitmaakte want binnen no-time stonden ze in de bus schreeuwend commando’s uit te delen. Tot hier dacht ik nog “Dit is gaaf!: SF-Leden, echte wapens, echte maskers, Military Krav Maga, super mooi!

Toen ging er een zak over m’n kop, tie-wraps om m’n polsen en m’n armen werden op mijn rug vastgebonden. Binnen 5 seconden trokken ze mijn toch nog 92 kg wegende postuur zonder ik iets kon zien of doen over cursisten, bankjes en stoelen waarna ik op m’n buik op het asfalt naast de bus belande en direct de schoenen van je voeten werden getrokken, je warme kleding, eten/drinken en alle andere hulpmiddelen van je werden afgenomen.

Het gevoel van totale machteloosheid drong ineens keihard door. Ik kon niets zien, slecht ademen, het gevoel dat je stikt bij elke inademing, ik verstond de taal niet die rond me heen geschreeuwd werd, kon m’n armen niet meer bewegen, m’n benen moesten in de precies zo blijven liggen zoals ze naar links en rechts schoppend gepositioneerd waren door een van de gijzelnemers. Luisterde je niet dan wordt dat je snel en effectief duidelijk gemaakt, Je hoort auto’s links en recht op tientallen centimeters van je wegscheuren. Het enige waar ik me mee bezig kon houden is ademhalen, lucht binnenkrijgen, dit terwijl ik veelal mensen om me heen hoorde schreeuwen van pijn/frustratie en zelfs al “Pocahontas” hoorde vallen.

Wat er de volgende 14 uur gebeurde kan ik alleen omschrijven als een soort van nachtmerrie met een pittig Pools sausje erover. Weinig ervan is (wat je zou noemen) echt “leuk” geweest. We zijn constant geboeid en gemaskerd op onze sokken verplaatst door open velden, bossen, rivieren, kamers in ijskoude gebouwen. Onderweg kom je alleen maar trappen, klappen, tasers, stressposities, explosieven, traangas, natte handdoeken etc. tegen. Ik kan er niet in detail op ingaan omdat ik het simpelweg slecht kan herinneren. Daarnaast ben je zo ontzettend bezig met ademhalen en incasseren van wat er om je heen en met je gebeurd dat het moeilijk is nog rationeel na te denken.

Momenten dat ik dit merkte was bijvoorbeeld dat ik het safe-word soms gewoon vergeten was. Simpele rekensommen ineens moeilijk werden om te maken.. het is een bizarre ervaring.

Ik zal eerlijk zijn, ik ben een paar keer even bang en echt boos geweest, ondanks dat je weet dat het een scenario is raak je soms even in de war. In mijn ervaring was dit denk ik omdat de pijn, stress, slecht kunnen ademen, kou, machteloosheid enz. wel echt is zijn. Dat ze met een safe-word werken is ideaal, je kunt je frustratie eruit gooien met natuurlijke reacties op wat er om je heen gebeurd. Maar als je het echt niet aankunt kun je altijd direct stoppen, maar dan was het ook echt over voor je. Geen “oke ik kan weer”.

De volgende dag hebben we na 4 uur te hebben geslapen een erg gaaf seminar gevolgd onder leiding van Jacek Walczak. Een hele professionele instructeur die het super heeft neergezet. Hier behandelde we technieken voor als je geboeid/gegijzeld bent. 14 uur hel achter je rug met 6 uur slaap de laatste 48 uur, dus je zou denken een seminar erachteraan dat wordt zwaar! niet dus!  Het enige wat ik voelde was: relaxed, ik kan zien, ademhalen en reageren op de dreiging voor me, een heerlijk gevoel!

Bovenstaand teruglezend zou je kunnen denken, “waarom?”, waarom doe je jezelf dit aan? Mijn motivatie was: Kijken hoe ik met stressvolle situaties omga en kijken of je echt niet opgeeft als het er toe doet. Want vergeet niet, 1x het safe-word zeggen en bijna alle ellende houd direct op, die controle heb je wel de hele tijd zelf.

Dit is naar mijn idee hoe je het dichts bij realistische stress komt met simuleren/trainen. Het is heel interessant om jezelf constant te pushen en te merken dat je veel verder kunt gaan dan je aanvankelijk misschien denkt.. of niet natuurlijk. Maar dan ontdek je je eigen grenzen en weet je waar je aan kunt werken.

Na de diploma uitreiking kwam een van de SF instructeurs naar me toe met het compliment dat ik bij een klein aantal hoorde dat nooit om hulp had gevraagd en niet had opgegeven die 14 uur. Mede hierdoor heb ik uit deze ervaring zo veel meer energie gehaald dan het me gekost heeft.

It’s a great feeling!

KragMaga KravMaga KravMaga KravMaga

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *